vrijdag 12 mei 2017

Sharon Bolton - Kleine zwarte leugens *****

Wat is het ergste wat je beste vriendin je kan aandoen?
Het was geen opzet. Een moment van onoplettendheid, een tragisch ongeval – en twee kinderen komen om. Die van jou.
Op een eiland met maar weinig inwoners is het onmogelijk om de vrouw die je leven kapot heeft gemaakt te ontlopen. Elke toevallige ontmoeting is een pijnlijke herinnering aan alles wat je hebt verloren: je gezin, je toekomst, je gezond verstand. Hoe lang duurt het dan nog voordat de gedachte aan wraak onweerstaanbaar wordt?

Dus nu… wat is het ergste wat jij je beste vriendin kunt aandoen?

Sharon Bolton woont in Londen, waar veel van haar thrillers zich afspelen. Ze weet als geen ander de sfeer van de donkerste kanten van de stad te beschrijven. Bolton is winnaar van de Mary Higgins Clark Award en genomineerd voor de ITW Thriller Award, de CWA Gold Dagger en de Barry Award. Kleine zwarte leugens is een standalone thriller.

Het verhaal is opgetekend in drie delen, elk deel wordt verteld vanuit een ander persoon. Allereerst is Catrin aan het woord. Als zij de verschrikkelijke gebeurtenissen uit de doeken doet kun je niet om haar onmetelijke verdriet heen. Hoe kun je verder leven als het allerdierbaarste, je twee kinderen, van je af is genomen? Wil je dan nog wel verder leven? Bolton weet als geen ander haar hoofdpersoon op de breekbare scheidingslijn tussen deze twee prangende vragen te laten balanceren. Lange tijd is niet duidelijk welke kant het lot op zal vallen. Totdat Catrin haar vechtlust lijkt te herpakken. Langzaam lijkt het duidelijk te worden dat deze vechtlust voortkomt uit wraakzucht. Inmiddels heb je als lezer als zoveel sympathie voor deze gebroken moeder dat je haar gevoelens - hoe fout ook- volkomen kunt begrijpen. Maar dan raken er nog twee jongetjes vermist...

Na Catrin is het de beurt aan Callum, een aan PTSS lijdende oud-militair. Catrin en Callum blijken een geschiedenis te delen, maar zijn inmiddels verder van elkaar verwijderd dan ooit. Callum draagt de onzichtbare wonden van een verschrikkelijke oorlog. Hierdoor krijgt hij af en toe een blackout, waarna hij een flink stuk tijd verloren lijkt te zijn. Hij kan zich met geen mogelijkheid herinneren wat hij gedaan heeft. Of wie er bij hem was…

En dan is er nog Rachel; Catrin’s allerbeste vriendin. En tevens de persoon die verantwoordelijk is voor de vreselijke dood van Catrin’s kinderen. Door de verhalen van Catrin en Callum heb je als lezer al een aardig beeld kunnen vormen van Rachel. Maar haar verbijsterende verhaal lijkt daar meteen korte metten mee te maken…

Sharon Bolton kan als geen ander een sfeer scheppen waarin de duistere, onderhuidse spanning levensgroot wordt neergezet met als achtergrond het prachtige landschap van de Falklandeilanden. De auteur trekt je onverbiddelijk mee in het verhaal. Net wanneer je lijkt te weten hoe de vork in de steel zit, komt zij met een twist die je kippenvel bezorgt. Kortom: een echte pageturner!!

Nieuwsgierig geworden naar dit boek? Gebruik onderstaande link,
of ga naar uw plaatselijke boekwinkel:



vrijdag 5 mei 2017

David Baldacci - De laatste mijl *****

Nadat hij de afgelopen twintig jaar in de gevangenis heeft gezeten voor de moord op zijn ouders, krijgt Melvin Mars plotseling te horen dat hij vrijgelaten wordt. Volkomen onverwacht heeft iemand een bekentenis afgelegd die hem vrijpleit. Desondanks blijft het onduidelijk wie de werkelijke moordenaar is, want wat als de afgelegde bekentenis vals is? Is Melvin dan toch de eigenlijke dader?
Amos Decker begint net te wennen aan zijn nieuwe baan bij de FBI wanneer hij leest over de zaak-Melvin Mars. Hij raakt gefascineerd door de overeenkomsten die er zijn met de moord op zijn eigen gezin en begint zijn eigen onderzoek. Langzaam maar zeker komt hij dichter bij de afschuwelijke waarheid…


David Baldacci heeft al vele boeken op zijn naam staan. Inmiddels is hij begonnen aan een serie boeken rondom Amos Decker. De reeks begint met De geheugenman -tevens mijn kennismaking met de boeken van Baldacci- en De laatste mijl volgt als tweede. Elk boek is een afgerond verhaal, en dus goed op zichzelf staand te lezen, wel volgt het tevens het wel en wee in het leven van Amos Decker. Ik raad daarom zeker aan om bij het eerste deel te beginnen. Zo begrijp je beter wat er in Decker omgaat en waarom hij is wie hij is. Baldacci levert met De laatste mijl wederom ijzersterk werk af. De wijze waarop hij Amos Decker verder uitdiept en hem zo levensecht weet neer te zetten is fenomenaal. Je waant je onderdeel van het team en hun zoektocht, en leert de nieuwe personages goed kennen.

Hoewel Decker moeite heeft in teamverband te werken, dit vanwege zijn hyperthymesia, bijt hij zich toch vast in de zaak Melvin Mars. Het feit dat hij vanwege zijn aandoening niets vergeet en zich alles tot in de kleinste details weet te herinneren is daarbij van grote waarde maar zorgt soms ook voor verkeerde interpretatie. Wanneer de feiten dan niet kloppen trekt Decker zich in zichzelf terug en is dan haast onbereikbaar, wat niet echt handig als zijn FBI-team op hem rekent. Maar het is de enige manier waarop Decker kan werken.

Wanneer Decker steeds meer gelijkenissen met zichzelf vindt in de geschiedenis van Melvin Mars, ontstaat een diepe band tussen beide mannen. Het is nu niet meer alleen een FBI-onderzoek, maar ook een persoonlijke zaak geworden. Een zaak waar Decker alles voor geeft, zelfs als dat ten koste lijkt te gaan van zijn eigen gezondheid.

Als ik in één woord de schrijfstijl van Baldacci zou moeten samenvatten dan zou ik zeggen: geniaal!
Je moet het tenslotte allemaal maar verzinnen, en dan ook nog alle feiten kloppend zien te krijgen. Baldacci kan dat als geen ander. De laatste mijl zit ook weer zo vernuftig in elkaar dat ik met een diepe buiging mijn petje afneem. Hulde!

Nieuwsgierig geworden naar dit boek? Gebruik onderstaande link,
of ga naar uw plaatselijke boekwinkel:







woensdag 3 mei 2017

Anita Larkens - De dagen ****

Tijdens een voorjaarsnacht verdwijnen de kleuters Frida en Mees uit het huis van hun moeder. Beide ouders, Maud en Maarten, zijn de eerste verdachten. Hoewel de ex-geliefden al meer dan een jaar uit elkaar zijn, brengt het noodlot hen weer samen. 
In de dagen en weken die volgen, wordt er met man en macht naar de kinderen gezocht. Vanaf het begin duiken de media bovenop het verhaal van de losbandige, jonge moeder die in het openbaar haar tranen niet toont. Maar waar moet je beginnen als het spoor al bij de voordeur eindigt?


Anita Larkens debuteerde in 2013 met Schaduwdochter, in 2015 volgde De betrokkenen en nu heeft  inmiddels alweer haar derde thriller het levenslicht gezien; De dagen.

Voor mij staat Larkens bekend om haar korte, kordate schrijfstijl. Haar motto lijkt te zijn ‘Less is more’ en dat draagt zeker bij aan het onderbuikgevoel wat je ervaart tijdens het lezen. Het is wel zaak je aandacht er goed bij te houden; net als in haar eerste twee thrillers springt de auteur van het ene personage naar het andere. Toch draagt dat wel bij aan de spanning.

Het zal je ook maar gebeuren: van het ene op het andere moment zijn je twee kindjes verdwenen! Maud is dan ook ten einde raad. Waar zijn ze? Waar moet ze zoeken? Wie heeft ze meegenomen? Even brengt deze vreselijke gebeurtenis haar en haar ex-man dichter bij elkaar, maar al gauw vliegen de beschuldigingen naar elkaar in de rondte. Dat de paniek groot is behoeft geen uitleg, Larkens houdt zich daar dan ook niet mee bezig. Door middel van de soms warrige conversaties die de gekwelde moeder met zichzelf voert, zet de auteur de ontreddering, de machteloosheid en de allesomvattende angst levensgroot neer. Hoewel het van de hak op de tak springen soms lastig te volgens is, komt dat wel heel waarheidsgetrouw over. Tenminste, ik kan me niet voorstellen dat er iemand is die zijn gedachten keurig op een rijtje heeft wanneer de paniek zo groot is.

Het begin van ‘De dagen’ is sterk; Larkens verstaat de kunst om het verhaal goed op te zetten om zo je aandacht meteen te veroveren. De gebeurtenissen volgen elkaar snel op waardoor de vaart lekker in het verhaal komt. Helaas is dat in het middelste gedeelte niet het geval. Dat komt niet omdat het verloop van het verhaal niet boeiend is, maar meer doordat de gedachtegang van de hoofdpersonen hier erg breed -te breed- worden uitgemeten. Inmiddels zijn er ook flink wat andere personages geïntroduceerd, die elk wat met de hoofdpersonen te maken heeft. Maar ook hun hersenspinsels worden flink over de pagina’s uitgesmeerd. Ik zou liever zien dat er, bijvoorbeeld aan het begin van een hoofdstuk over dit personage, een korte uitleg wordt gegeven.

Feit blijft dat Anita Larkens een goed en krachtig verhaal neerzet, een verhaal ook met een beklemmende donkere schaduw waardoor je alleen maar door wilt lezen. De auteur geeft heel weinig prijs wat betreft de dader(s), zodat je behoorlijk lang in het duister tast naar de waarheid rondom de kinderen. Maar als zij er dan uiteindelijk toe overgaat om de ontknoping in gang te zetten, val je van verbijstering van je stoel. Hiermee zijn de minpuntjes in een rake klap zo van de tafel geveegd! Top!

Nieuwsgierig geworden naar dit boek? Gebruik onderstaande link,
of ga naar uw plaatselijke boekwinkel:


woensdag 26 april 2017

Stuart Neville - Het bloed kruipt ****

Toen de 12-jarige Ciaran Devine bekende zijn pleegvader vermoord te hebben, ging er een schokgolf door het land. DCI Serena Flanagan, toen een ambitieuze jonge rechercheur, nam Ciarans bekentenis af na dagenlang gewerkt te hebben aan het winnen van zijn vertrouwen. Hij is haar vriendelijkheid nooit vergeten – sterker nog, Flanagan is in de zeven jaar dat hij opgesloten heeft gezeten nooit helemaal uit zijn gedachten geweest. Reclasseringsambtenaar Paula Cunningham, die nu belast is met de taak Ciaran weer te begeleiden bij zijn terugkeer in de maatschappij, vermoedt dat er meer achter de moordzaak zit dan de politie destijds heeft ontdekt. Ciarans bekentenis heeft zijn broer Thomas gered van een veel zwaardere straf, en Cunningham ziet dat Thomas nog steeds een onnatuurlijk overwicht heeft op zijn jongere broer. Als ze met haar theorie naar DCI Flanagan stapt, begint het web van leugens rond de broers te ontrafelen, met mogelijk fatale gevolgen…

Stuart Neville is de veelbekroonde auteur van zes boeken. Hij woont in Belfast, Noord-Ierland. Nevilles boeken verschijnen in maar liefst vijftien landen en zijn werk werd genomineerd voor belangrijke thrillerprijzen. Het bloed kruipt is het eerste boek van deze auteur die in het Nederlands verschijnt.

Alleen al de cover van Het bloed kruipt is genoeg om het boek op te pakken en meteen te gaan lezen. De titel staat afgedrukt in bloedrode letters met daarboven: Eén moord. Twee broers. Zeven jaar vol geheimen. Tel daarbij op de twee jongens aan het strand met boven het water een donker dreigende lucht, en het plaatje is compleet. Geniaal!

De proloog is huiveringwekkend, sinister en herbergt een angstaanjagend voorgevoel. Je kunt dan ook niet wachten om verder te lezen.
Al snel wordt duidelijk hoe beschadigd de twee jongens zijn geraakt door alles wat zij hebben meegemaakt. Het is de fundering voor een allesomvattende broederschap waar niets of niemand tussen lijkt te kunnen komen, maar die niet warm en veilig aanvoelt. Thomas waakt over de jongere Ciaran als een aasgier over zijn prooi. Als Ciaran ook maar een stap uit de maat loopt, wordt hij meteen door Thomas weer in het gareel gedwongen.

Het bloed kruipt grijpt je bij de keel en laat je niet meer los. De korte hoofdstukken maken dat het razendsnel leest en de zinderende spanning verdwijnt geen moment uit het verhaal. Dat Stuart Neville zijn personages zeer goed neerzet is duidelijk; ik had meteen een enorme hekel aan Thomas!

Politie-inspecteur Serena Flanagan probeert het vertrouwen van Ciaran te winnen. Zij heeft het sterke vermoeden dat de jongere broer de moord op zijn stiefvader heeft opgebiecht om Thomas te behoeden voor een zware straf. Ook als lezer blijf je lange tijd in het ongewisse wie de moord op zijn geweten heeft. Flanagan doet haar uiterste best om uit te zoeken hoe de vork in de steel zit, hoewel ik de manier waarop zij zich opstelt soms discutabel vind.

Het bloed kruipt is een ijzersterke thriller. Nog lang na het dichtslaan van het boek blijft het verhaal in je gedachten rondspoken. Een echte aanrader!

Nieuwsgierig geworden naar dit boek? Gebruik onderstaande link,
of ga naar uw plaatselijke boekwinkel:





vrijdag 27 januari 2017

Robert Thomson - Het kille doodskleed ***

Robert Thomson - Het kille doodskleed ***

Puck Scheltinga van Beuningen erft haar ooms vermogen, zegt haar baan op en blijft in zijn boerderij in het Achterhoekse dorpje IJsseldijk wonen. In de luwte van het rurale Oosten denkt ze aan een rustig bestaan. Dat pakt echter anders uit. Willem, haar grote liefde, net terug van wereldreis, helpt Puck te herstellen van een zwaar traumatische ervaring. Maar dan treft het noodlot hém. Hij wordt als comapatiënt afgevoerd naar Instituut Sparrenbos, waar ooit Pucks oom verbleef en waar iedereen haar kent. Door wat Willem is overkomen ontwikkelt Puck een schuldgevoel. Na een bezoek aan hem loopt ze tijdens een sneeuwstorm het bos in om haar gedachten te ordenen. Dat wordt haar bijna fataal. Na opnieuw een gevoelig verlies denkt ze dat het kille doodskleed voorgoed aan haar kleeft. Op advies van psychiater Janneke vertrekt ze naar de Côte d’ Azur om te ontstressen. Ze koopt een villa om Willem daar te kunnen verplegen. Maar ze wordt verliefd op haar Franse makelaar en trouwt met hem. Ze laat Willem echter niet vallen, gaat noodgedwongen een dubbelleven leiden en raakt in een morele spagaat. Door het hectische bestaan grijpt ook het psychische trauma haar opnieuw bij de keel.

Mijn eerste kennismaking met de boeken van auteur Robert Thomson was het boek ‘De offerschalen van Satan’, en dat beviel mij goed. Ik was dan ook enorm benieuwd naar zijn nieuwste roman ‘Het kille doodskleed’. Niet echt een titel die je zou verwachten bij een roman en daarom des te interessanter.

De kracht van Robert Thomson ligt in het levensecht neerzetten van zijn personages, compleet met al hun emoties, twijfels en gedachtespinsels. Het kost je als lezer absoluut geen moeite om het verhaal voor je ogen te zien gebeuren. Zoals we van Thomson gewend schrijft hij met een daverende vaart. En niet alleen het verhaal; ook de hoofdpersoon doorstaat de ene verschrikking na de andere. Iets teveel verschrikkingen, naar mijn mening. Soms is het beter om wat meer rust in het verhaal te brengen. Dat komt een prettige leeservaring alleen maar ten goede.

Theatrale dialogen, het veelvuldig gebruik van spreektaal, voelbare diepgang, een vlotte schrijfstijl en  de nodige humor. Het zijn allemaal typerende kenmerken voor deze sympathieke auteur. Het getuigt van een groot inlevingsvermogen. Dat komt vooral ook naar voren wanneer Thomson de gedachtegang van zijn personages uit de doeken doet. Het maakt dat je de hoofdpersonen, en dan vooral Puck, steeds beter leert kennen.

Toch mis ik de gevoeligheid en de rustige manier van schrijven die ik mij herinner van ‘De offerschalen van Satan’. De enorme aaneenschakeling van gebeurtenissen, de een nog erger dan de ander, vind ik persoonlijk wat teveel van het goede. Juist kiezen voor wat minder wendingen in het verhaal, en de overgebleven wendingen uitgebreider weergeven, zou voor mij bijgedragen aan de kracht van ‘Het kille doodskleed’.

Niettemin een goed boek om te lezen, maar fasten your seatbelts want Thomson houdt de vaart er goed in!


maandag 23 januari 2017

Marelle Boersma - Blind date ***

Moon is single en zoekt haar geluk in het datingcircuit. Ze houdt een blog bij met alles wat ze meemaakt. Haar blog groeit uit tot een gigantisch populaire plek waar mensen elkaar ontmoeten. Ze krijgt steeds meer reacties, maar een van haar volgers is wel erg fanatiek. Hij wil háár. Het leven van Moon staat op het spel. Er is een oplossing, maar die is wel erg rigoureus...

Als ras-echte fan van de boeken van Marelle Boersma, hoefde ik niet na te denken toen Uitgeverij De Crime Compagnie mij vroeg of ik mee wilde doen aan een blogtour. Uiteraard! De succesvolle auteur brengt het ene boek na het andere uit, allemaal even spannend. Ik was dus reuze benieuwd naar ‘Blind date’.

Op de prachtige cover staat de term ‘psychologische thriller’ en dat is ‘Blind date’ zeer zeker.
Vanaf de allereerste pagina’s begint Boersma meteen een beklemmend gevoel op te bouwen. Zij weet als geen ander een sfeer neer te zetten waarvan je weet dat die zo ineens om kan slaan. Hier en daar wordt een tipje van de sluier opgelicht, niet te ver maar net genoeg om je nieuwsgierigheid te prikkelen. En bladzijde voor bladzijde word je meegezogen in het verhaal.

En toch…langzaam wordt het mij duidelijk dat ‘Blind date’ een heel ander boek is dan ik van Marelle Boersma gewend ben. Op zich is dat natuurlijk juist interessant, maar voor mij persoonlijk pakt het niet zo goed uit. Waar ik mij normaal gesproken meteen kan verplaatsen in de hoofdpersonen, die Boersma zo knap weet weer te geven, kost mij dat nu toch echt moeite. De personages in deze nieuwe thriller hebben allemaal twee heel verschillende kanten die zo vaak switchen dat ik de draad van het verhaal kwijt raak. En dat is jammer. Het haalt voor mij de vaart uit het verhaal.

Aan de andere kant kun je niet anders dan bewondering hebben voor de onuitputtelijke fantasie van Boersma. De thrillerauteur zet wederom een wervelend verhaal neer. De onderliggende spanning is steeds aanwezig, en dit verslapt niet. Langzaam geven de gebeurtenissen de schrijnende waarheid prijs. Als lezer word je regelmatig op het verkeerde been gezet; net als je het idee hebt dat je snapt hoe het zit, komt de auteur met een wending in het verhaal waardoor je weer totaal in het duister tast. En dat is toch wel echt de kracht van Marelle Boersma. Zij beheerst dat als geen ander.

Toch weet het verhaal me pas in de tweede helft van ‘Blind date’ weer goed te pakken. De aanloop naar de ontknoping zit dan ook heel goed in elkaar. De onthullingen en wendingen volgen elkaar vlot op, waardoor het verhaal ineens weer leest als een trein. De plot is meedogenloos en tegelijkertijd onthutsend, maar laat mij toch ook achter met het gevoel dat ik niet op al mijn vragen antwoord heb gekregen.

‘Blind date’ is verrassend, vernieuwend, onthutsend en spannend. Toch heeft Marelle Boersma mij dit keer niet geheel weten te overtuigen.


Nieuwsgierig geworden naar dit boek? Gebruik onderstaande link,
of ga naar uw plaatselijke boekwinkel:



woensdag 14 december 2016

Foodsisters - Janneke Koeman en Amande Koeman ****

Dat pondje extra komt niet altijd doordat je te veel eet, maar door het kiezen van de verkeerde voedingsmiddelen. Suiker bijvoorbeeld, dat zit stiekem overal in. Het is dus best nog lastig om een gezonde, smakelijke en simpele maaltijd op tafel te zetten. 
Foodsisters Janneke en Amande zijn twee zussen met een passie voor gezonde voeding. Hun missie is: een gezond gewicht voor iedereen haalbaar maken, ook als je een drukke baan of een gezin hebt. In dit boek vind je vele simpele en gevarieerde recepten die in een mum van tijd op tafel staan en bij iedereen in de smaak zullen vallen. De handige weekmenu's zijn goed vol te houden, ook als je een onverbeterlijke zoetekauw bent.

Foodsisters Janneke en Amande Koeman zijn vooral bekend van hun blog en website Foodsisters.nl .
Hun missie houdt in: gezond eten en een gezond gewicht is haalbaar voor iedereen. Daarbij richten zij zich vooral op het minderen en weglaten van suiker in voeding. En dat betekent niet alleen stoppen met suiker in je koffie en thee, nee, zij leren je de verborgen suikers te ontdekken. Want suiker zit in heel veel etenswaar, soms zonder dat we het zelf weten. In hun boek 'Foodsisters' wordt enorm veel uitleg gegeven. Wat kunnen we doen om die verborgen suikers te ontdekken en te vermijden? En kunnen we dan evengoed nog wel 'lekker eten'? Hoe leer ik gezond te eten en dus beter voor mijn lijf te zorgen?

Ik was persoonlijk erg nieuwsgierig naar 'Foodsisters'. Hun zienswijze en manier van eten spreekt mij erg aan, ik was dan ook benieuwd naar hun filosofie. Ik werd daarin niet teleurgesteld; het boek begint met een gedegen uitleg over het veranderen van ons eetpatroon en het, al dan niet geleidelijk, 'afkicken' van suiker.
Dat dat niet altijd even makkelijk is maar wel enorm veel voordelen oplevert, wordt duidelijk door reacties van hen die ons voorgingen in deze ontdekkingsreis. Dat geeft de burger moed. Het fijne is dat er flink wat weekmenu's worden gegeven, zodat je prima kunt bekijken wat je wilt/ kunt eten op een dag.

Een belangrijke kanttekening bij de weekmenu's is dat deze niet 'op maat' zijn. Het is meer een verzameling van suikerarme suggesties. Mocht je het toch prettig vinden dit programma langere tijd te volgen, dan adviseren de Foodsisters je om de menu's aan te vullen met extra ingrediënten zoals volkorenproducten, zuivel en fruit. Ook dat staat uitgebreid beschreven in 'Foodsisters'. Een weekmenu is gericht op zes eetmomenten op een dag, het terugbrengen van de hoeveelheid suikers en koolhydraten en het toevoegen van meer vezels, groente en pure voeding. Het gevolg is dat je langer verzadigd bent en dus niet de neiging hebt om te gaan snoepen tussendoor.

Ik was verrast door de hoeveelheid recepten; het boek staat er echt vol mee! De prachtige foto's laten je zien hoeveel je kunt doen met simpele ingrediënten. Je hoeft heus geen keukenprinses te zijn om deze recepten te maken. En ook voor de ingrediënten kun je veelal gewoon terecht bij de supermarkt.
De algehele, vrolijke vormgeving is goed gekozen; het wakkert meteen je enthousiasme aan om met de vele tips en recepten aan de slag te gaan.
Kortom: 'Foodsisters' is een duidelijk en informatief boek en zal een uitstekende handleiding blijken te zijn wanneer je de suikers en verkeerde koolhydraten uit je voedingspatroon wilt weren op weg naar een gezond eetpatroon.

Nieuwsgierig geworden naar dit boek? Gebruik onderstaande link,
of ga naar uw plaatselijke boekwinkel:




zondag 30 oktober 2016

Anja Feliers - Kwijt ****

Sylvie heeft haar moeder al vroeg verloren, maar heeft het ondanks alles helemaal gemaakt: niet alleen is ze nog altijd een succesvol model, ze is ook host van een populaire talkshow op de radio. Tot een anoniem telefoontje van een luisteraar al het verdriet van de dood van haar moeder weer naar boven haalt. Vooral als blijkt dat niets is wat het lijkt te zijn. Psychologe Kathleen probeert Sylvie zo goed mogelijk bij te staan, maar blijft intussen zelf nauwelijks overeind door de moeilijke keuzes waar ze voor staat. Kwijt is het spannende zesde deel in de reeks rond psychologe Kathleen Verlinden.

Dat onze zuiderburen ook beschikken over steengoede auteurs bewijst de Belgische auteur Anja Feliers met haar nieuwste thriller Kwijt. Het is alweer het zesde boek in de spannende reeks en opnieuw ontmoeten we psychologe Kathleen Verlinden in één van de hoofdrollen. Hoewel ik maar één van de voorgaande boeken heb gelezen, is dat totaal geen belemmering geweest. Kwijt is prima op zichzelf staand te lezen; feiten uit het verleden die van belang zijn voor het verhaal worden gaandeweg uit de doeken gedaan.

Feilloos geeft Feliers de gedachten, emoties en hersenspinsels van haar personages weer. Daarmee weet ze je vanaf de allereerste bladzijde meteen dit indringende verhaal in te trekken. Ook geen ellenlange beschrijvingen van de omgeving of wat voor weer het is, nee, gewoon meteen ‘right to the point’. Daar houd ik van! De auteur voert de spanning meteen flink op,het is dus zaak je aandacht er goed bij te houden. Maar Feliers laat ook zien over een behoorlijk inlevingsgevoel te beschikken; haar personages komen levensecht over en het kost je totaal geen moeite om je in Kwijt in te leven.

Naar het einde toe voelt het een beetje of de gebeurtenissen zelfs de auteur te snel gaan en raakt ze me toch een beetje kwijt. Wellicht had Feliers iets meer de tijd moeten nemen om één en ander te ontvouwen. Er wordt eigenlijk geprobeerd te veel draadjes met elkaar te verbinden, waardoor juist die krachtige spanningsboog inzakt. Misschien wat hoofdstukken eerder beginnen met het ontrafelen? Naar mijn idee had dat het leesplezier nog een level hoger getild.

Ondanks deze -opbouwende- kritische noot ben ik van mening dat het verhaal zelf staat als een huis. Het is geloofwaardig; de Belgische auteur weet de scheidslijn heel goed te bewaken. Kwijt is huiveringwekkend spannend; het houd je aan je stoel gekluisterd. En ook al is het prima los van de reeks te lezen, ik ben zelf enorm nieuwsgierig geworden naar de andere delen. Die zal ik dan ook zeer zeker gaan lezen!


Nieuwsgierig geworden naar dit boek? Gebruik onderstaande link,
of ga naar uw plaatselijke boekwinkel:



vrijdag 28 oktober 2016

Linda Jansma - Judaskus *****

Barbara en Marcus van Brederoo wonen met hun twee dochters in een dorpje in Friesland, waar Marcus een huisartsenpraktijk heeft. Wanneer Barbara wordt lastiggevallen door een onbekende man, die het niet alleen op haar, maar ook op haar kinderen heeft voorzien, gaat ze de confrontatie aan. Maar dan lijkt het erop dat Marcus er meer vanaf weet...

Eén ongeluk. Twee gezinnen. Wat is de link?


Het lezen van een boek van de hand van Linda Jansma is als thuiskomen van een vakantie; wat voor moois je ook ervaren hebt, het is altijd weer fijn om in je eigen, vertrouwde omgeving thuis te komen. Ook met Judaskus is het weer raak. Vanaf de allereerste bladzijde is het alsof je deel uitmaakt van het verhaal, alsof je bij de hoofdpersonen in de huiskamer zit en luistert naar hun gesprekken. Jansma weet de karakters van haar personages enorm goed uit te diepen, waardoor je je meteen inleeft. De subtiele wijze waarop de auteur diverse huiselijke, dagelijkse dingen door het verhaal heen weeft, maakt dat je je op je gemak voelt en er eens lekker voor gaat zitten. Maar schijn bedriegt; de haast sinistere toon van de proloog belooft tenenkrommende spanning.

Judaskus gaat voortvarend van start; het is dus zaak je aandacht er goed bij te houden. Het verhaal springt heen en weer tussen diverse personages en tussen heden en verleden. Je hebt echt wel even tijd nodig voor je de juiste verbanden gaat zien. Aan de ene kant komt dit misschien wat verwarrend over, maar aan de andere kant schuilt hierin juist ook de kracht van het verhaal. Stukje bij beetje kom je dichterbij de kern van wat zich nou precies heeft afgespeeld in het verleden, en wat dat voor effect heeft gehad op de hoofdpersonen in het boek. Daarmee weet Jansma de aandacht van haar lezers vast te houden. Heel voorzichtig tilt ze het tipje van de sluier steeds verder op. En net wanneer je denkt dat je nu eindelijk snapt hoe het verhaal in elkaar steekt, neemt de auteur je mee in een verbijsterende ontknoping die je in de verste verte niet had zien aankomen.

De kracht van de succesvolle auteur schuilt in het perfect kunnen samensmelten van meeslepende spanning en het tot leven brengen van haar personages, met al hun angsten, dromen, twijfels en gedachten. Het intrigerende verhaal trekt bijna als een film aan je voorbij; je zit er middenin. Maar het zet je ook aan het denken en de thema’s die naar voren komen zijn voor velen heel erg herkenbaar.

Het is geen geheim dat ik enorm fan ben van de boeken van Linda Jansma; elke keer weer kijk ik reikhalzend uit naar haar nieuwste thriller. En wederom heeft de auteur mij niet teleurgesteld: Judaskus is echt waanzinnig goed. Zo goed dat ik 5 zeer verdiende sterren uitdeel!


Nieuwsgierig geworden naar dit boek? Gebruik onderstaande link,
of ga naar uw plaatselijke boekwinkel:




donderdag 27 oktober 2016

Presentatie 'Verleden tijd' van Melissa Skaye

20 oktober 2016 was het dan zover: thrillerauteur Melissa Skaye presenteerde ‘Verleden tijd’, alweer haar derde boek in de spannende VT-thriller-reeks. Net als in 'Virtuele tango' en 'Verboden tranen' gaan rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra uit Hoorn de strijd aan tegen de misdaad. De verwachting dat zij daarbij weer heel wat problemen op hun bordje zullen krijgen, maakt dat je bijna niet kunt wachten om in het boek te beginnen.




Voorafgaand aan de presentatie bekende Skaye toch wel wat nerveus te zijn maar daar was echt niets van te merken. Op haar eigen, hartelijke, wijze heette zij haar vele gasten welkom met een knuffel hier en een praatje daar. Vele belangstellenden waren naar Boekhandel Stumpel in Hoorn gekomen, om bij de presentatie aanwezig te zijn. De nieuwe en erg gezellig ingerichte koffiecorner, Boek & Boon, vormde daarbij een mooie entourage.


Een groot deel van de presentatie was in de kundige handen van Cees van Rhienen, recensent en beheerder van Facebookpagina ‘Wat Cees leest’. Zijn vlotte manier van spreken, en vooral de humor die daar in doorklonk, maakte de avond compleet. Nadat hij een stukje had voorgelezen uit ‘Verleden tijd’ en de gasten liet weten dat zijn vier-sterren-recensie dezelfde dag online was verschenen, nodigde hij Melissa Skaye uit voor een leuk interview.
De goede verstandhouding tussen hen beiden was duidelijk merkbaar, hetgeen de gezellige sfeer alleen maar versterkte.



Natuurlijk was Larry Iburg, eigenaar van Uitgeverij Ellessy, ook aanwezig. Hij had veel lovende woorden voor ‘zijn’ thrillerauteur. Als verrassing had hij een mooi geschenk meegenomen voor Skaye: een prachtig ingelijste cover van haar boek ‘Verleden tijd’.

Na het officiële gedeelte was er volop gelegenheid om ‘Verleden tijd’ te kopen en door de sympathieke auteur te laten signeren. Daarbij nam zij ruim de tijd voor een babbeltje en poseerde zij samen met haar gasten voor een aantal foto’s. Men kon genieten van een drankje en een hapje, en nog even met elkaar napraten in de gezellige koffiecorner.
Al met al een geslaagde avond!









** Kijk voor meer foto’s van de boekpresentatie hier op de fotopagina van De Boekenwereld **